Rehabilitacja

A A+ A++

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

 

ZAPRASZAMY DO SKORZYSTANIA Z USŁUG MEDYCZNYCH

W ZAKŁADZIE USPRAWNIANIA LECZNICZEGO

 

Zadzwoń i sprawdź ter­mi­ny zabie­gów i naszą ofertę!

Posia­da­my Porad­nię Reha­bi­li­ta­cyj­ną, w któ­rej przyj­mu­ją leka­rze spe­cja­li­ści w dzie­dzi­nie reha­bi­li­ta­cji medycz­nej z wie­lo­let­nim doświad­cze­niem, sta­żem pra­cy w Szpi­tal­nym Oddzia­le Rehabilitacyjnym.

Po kon­sul­ta­cji leka­rza spe­cja­li­sty zapew­nia­my sze­reg zabie­gów reha­bi­li­ta­cyj­nych na miejscu!

 REJESTRACJA

Tel. 42 634 14 25

Reje­stra­cja czynna:

pon w godz. 08:00 – 18:00

wt, czw w godz. 11:00 – 16:00

śr, pt w godz. 08:00 – 13:00

 Zabie­gi wyko­ny­wa­ne są:

pon, śr, pt w godz. 08:00 – 15:00

wt, czw godz. 11:00 – 18:00

 PRZYGOTOWANIE PACJENTA DO ZABIEGÓW:

- WYGODNY, LUŹNY STRÓJ SPORTOWY UMOŻLIWIAJĄCY SWOBODNE RUCHY PODCZAS ĆWICZEŃ

- OBUWIE NA ZMIANĘ

CENNIK ZABIEGÓW KOMERCYJNYCH

- ofer­ta już wkrótce-

GALERIA

 

RODZAJE WYKONYWANYCH ZABIEGÓW

FIZYKOTERAPIA:

- Elek­tro­te­ra­pia – lecze­nie obja­wo­we scho­rzeń m.in. ukła­du ruchu i neu­ro­lo­gicz­nych za pomo­cą róż­ne­go rodza­ju prą­dów lecz­ni­czych, w któ­rym wyko­rzy­stu­je się do lecze­nia prąd sta­ły, modu­lo­wa­ne śred­niej czę­sto­tli­wo­ści oraz impul­so­we małej i śred­niej częstotliwości.

Celem elek­tro­te­ra­pii jest zła­go­dze­nie bólu i popra­wie­nie ukrwie­nia sty­mu­lo­wa­nej tkan­ki. Przy­spie­sza wchła­nia­nie obrzę­ków i wysię­ków śródstawowych.

Gal­wa­ni­za­cja – zabieg elek­tro­lecz­ni­czy, pole­ga­ją­cy na prze­pły­wie prą­du sta­łe­go w cie­le Pacjen­ta mię­dzy dwo­ma elektrodami.
Wyko­rzy­sty­wa­ny w leczeniu:
— nerwobóli
— prze­wle­kłych zapa­leń nerwów
— zespo­łów bólo­wych w prze­bie­gu cho­ro­by zwy­rod­nie­nio­wej sta­wów koń­czyn i sta­wów kręgosłupa
— pora­żeń wiotkich
— utrud­nio­ne­go zro­stu kości
— zabu­rze­nia krą­że­nia obwodowego
Jono­fo­re­za – zabieg elek­tro­lecz­ni­czy pole­ga­ją­cy na wpro­wa­dze­niu do tka­nek jonów leków za pomo­cą prą­du stałego.
Wska­za­nia:
— przykurcze
— blizny
— utrud­nio­ny zrost kostny
— zapa­le­nia okołostawowe
— nerwobóle
— sta­ny zapal­ne tka­nek miękkich
— zabu­rze­nia krą­że­nia obwodowego
Elek­tro­sty­mu­la­cja mię­śni pora­żo­nych wiot­ko oraz mię­śni w zani­ku prostym
Elek­tro­sty­mu­la­cja
– to zabieg, któ­re­go celem jest wywo­ła­nie skur­czu mię­śnia za pomo­cą prą­du impulsowego.
Elek­tro­sty­mu­la­cję wyko­nu­je­my, np.:
w pora­że­niu ner­wu strzał­ko­we­go – z powo­du prze­pu­kli­ny jądra miaż­dży­ste­go, któ­ra powo­du­je opa­da­nie stopy
- w pora­że­niu ner­wu pro­mie­nio­we­goobja­wia się opa­da­niem ręki
- w pora­że­niu ner­wu pośrodkowego
- w pora­że­niu ner­wu łokciowego
-
w obwo­do­wym pora­że­niu ner­wu twarzowego
Elek­tro­sty­mu­la­cja mię­śni w pora­że­niach spa­stycz­nych (tono­li­za) –
celem zabie­gu jest przy­wró­ce­nie rów­no­wa­gi czyn­no­ścio­wej mię­dzy mię­śnia­mi (mię­dzy zgi­na­cza­mi a prostownikami).
Elek­tro­sty­mu­la­cja ta sto­so­wa­na jest głów­nie u pacjen­tów po uda­rach mózgu oraz u dzie­ci z mózgo­wym pora­że­niem dziecięcym.

dia­dy­na­micz­ne – są to o czę­sto­tli­wo­ści 50 i 100 Hz.
Wyróż­nia­my sześć rodza­jów prą­dów: MF, DF, CP, LP, RS, MM.
Rodzaj wybra­ne­go prą­du jest ści­śle uza­leż­ni­ny od żąda­ne­go efek­tu terapeutycznego.
Mają dzia­ła­nie prze­ciw­bó­lo­we, prze­krwie­nie i odżyw­cze, zmniej­sza­ją napię­cie mięśniowe.
Sto­su­je­my je w:
- zespo­łach bólo­wych sta­wów krę­go­słu­pa i kończyn
— sta­nach po ura­zach narzą­du ruchu
— nerwobólach
— mięśniobólach
— zani­kach mię­śni z nieczynności
— zabu­rze­niach krą­że­nia obwodowego
— zabu­rze­niach troficznych
Prze­zskór­na sty­mu­la­cja elek­trycz­na ner­wów TENS:
Meto­da elek­tro­te­ra­pii słu­żą­ca do zwal­cza­nia zarów­no bólu ostre­go i przewlekłego.
— Tens konwencjonalny
— Tens BURST

Dzia­ła­nie prą­dów: prze­ciw­bó­lo­we, prze­ciw­o­brzę­ko­we, prze­ciw­za­pal­ne, popra­wa mikrokrążenia.

STOSOWANE W: zespo­łach bólo­wych, sta­nach poura­zo­wych, cho­ro­bach reu­ma­tycz­nych, zapa­le­niach oko­ło­sta­wo­wych, ner­wo­bó­lach, bólach poope­ra­cyj­nych, bólach fan­to­mo­wych, bólach migrenowych.
Prąd Tra­ber­ta
– pod­czas swo­je­go prze­pły­wu prąd powo­du­je drże­nie mię­śni, wibra­cje, zmniej­sza­jąc ich napię­cie, co dodat­ko­wo zwięk­sza efekt przeciwbólowy.
Wska­za­nia:
— nerwobóle
— mięśniobóle
— zmia­ny zwy­rod­nie­nio­we sta­wów koń­czyn i sta­wów kręgosłupa
— sta­ny po ura­zach sta­wów i mięśni
— zaparcia
— zabu­rze­nia krą­że­nia obwodowego.
inter­fe­ren­cyj­ne (Nemec­ka)- są prą­da­mi śred­niej czę­sto­tli­wo­ści, powsta­ją w cie­le Pacjen­ta, w wyni­ku inter­fe­ren­cji dwóch prą­dów śred­niej czę­sto­tli­wo­ści, pły­ną­cych w dwóch nie­za­leż­nych obwo­dach zabiegowych.
Wska­za­nia:
— zespo­ły bólo­we narzą­du ruchu poura­zo­we i zwyrodnieniowe
— nerwobóle
— zabu­rze­nia krą­że­nia obwodowego
— mięśniobóle
— zaparcia
Kot­za – słu­żą do sty­mu­la­cji mię­śni w zani­ku pro­stym oraz mię­śni u spor­tow­ców w celu zwięk­sze­nia ich siły i masy mięśni.

-Zabie­gi z zasto­so­wa­niem pola elek­tro­ma­gne­tycz­ne­go wiel­kiej częstotliwości:
Dzia­ła­nie tera­peu­tycz­ne impul­so­we­go pola magne­tycz­ne­go wiel­kiej czę­sto­tli­wo­ści pole­ga na dostar­cze­niu do orga­ni­zmu ener­gii o bar­dzo dużej czę­sto­tli­wo­ści, przy bar­dzo krót­kim cza­sie oddzia­ły­wa­nia i dłu­giej prze­rwie nastę­pu­ją­cej po każ­dym impulsie.
Pole elek­tro­ma­gne­tycz­ne wyka­zu­je działanie:
— przeciwbólowe
— przeciwzapalne
— przeciwobrzękowe
— znacz­nie przy­spie­sza wchła­nia­nie krwiaków
Sto­su­je­my w:
- zmia­nach zwy­rod­nie­nio­wych sta­wów koń­czyn i sta­wów kręgosłupa
— złamaniach
— prze­wle­kłym zapa­le­niu zatok nosa, ucha
— prze­wle­kłym zapa­le­niu przydatków
           — Terapuls
— Dia­ter­mia krótkofalowa
— Dia­ter­mia mikrofalowa
-Tera­pia polem magne­tycz­nym małej częstotliwości:
Magne­to­te­ra­pia - jest to meto­da nie­ter­micz­na i może być sto­so­wa­na w ostrym sta­dium cho­ro­by, zabie­gi wyko­nu­je­my przez gips, ban­daż, odzież oraz przy wsz­cze­pio­nych meta­lo­wych implantach.
Wpły­wa korzyst­nie na prze­mia­nę mate­rii, powo­du­je popra­wę wyko­rzy­sta­nia tle­nu przez komórkę.
Sto­su­je­my w: cho­ro­bie zwy­rod­nie­nio­wej, zapa­le­niu sta­wów i tka­nek oko­ło­sta­wo­wych, w sta­nach poura­zo­wych (zła­ma­nia, zwich­nię­cia), utrud­nio­nym goje­niu się ran, oste­opo­ro­zie, zabu­rze­niach prze­mia­ny mate­rii, owrzo­dze­niach i zmia­nach tro­ficz­nych pod­udzi.     Magne­to­sty­mu­la­cja Vio­for – efekt bio­lo­gicz­ny zabie­gu to:
— dzia­ła­nie prze­ciw­bó­lo­we (układ kost­no-sta­wo­wy, tkan­ki mięk­kie, bóle migrenowe)
— efekt rege­ne­ra­cyj­ny (pobu­dze­nie pro­ce­sów oddy­cha­nia tkankowego)
— dzia­ła­nie przeciwzapalne
— dzia­ła­nie popra­wia­ją­ce krą­że­nie obwodowe
— dzia­ła­nie relaksacyjne
— zasto­so­wa­nie w stomatologii
Ultra­dź­wię­ki – to drga­nia mecha­nicz­ne o czę­sto­tli­wo­ści wyż­szej niż sły­szal­ność ucha ludzkiego.
Dzia­ła­nie tera­peu­tycz­ne: prze­ciw­bó­lo­we, prze­ciw­za­pal­ne, przy­spie­sze­nie prze­pły­wu lim­fy w naczy­niach lim­fa­tycz­nych, wytwo­rze­nie w tkan­kach cie­pła i sta­nu prze­krwie­nia, zmniej­sze­nie napię­cia mię­śni, zwięk­sze­nie roz­cią­gli­wo­ści tkan­ki w bli­znach, przykurczach.
Fono­fo­re­za – to zabieg pole­ga­ją­cy na wpro­wa­dze­niu związ­ków che­micz­nych (jonów leków) do ustro­ju za pomo­cą ultradźwięków.
Dzia­ła­nie bio­lo­gicz­ne pole­ga na połą­cze­niu fizjo­lo­gicz­ne­go dzia­ła­nia fali ultra­dź­wię­ko­wej posze­rzo­ne­go o dzia­ła­nie czą­ste­czek leku wpro­wa­dzo­ne­go do tka­nek. Ogrza­nie miej­sca zabie­go­we­go zwięk­sza ukrwie­nie skó­ry przez co uła­twia pene­tra­cję leku.

Świa­tło­lecz­nic­two:

- Pro­mie­nio­wa­nie pod­czer­wo­ne (IR) – SOLLUX
Zasad­ni­czą cechą pro­mie­nio­wa­nia pod­czer­wo­ne­go są wła­ści­wo­ści cieplne.
Sto­su­je­my dwa rodza­je filtrów:
— filtr czer­wo­ny – sto­su­je się w sta­nach zapal­nych tka­nek mięk­kich, w celu przy­spie­sze­nia resorp­cji wysię­ków, w uszko­dze­niach skó­ry i źle goją­cych się ranach, w mię­śnio­bó­lach, w celu zmniej­sze­nia napię­cia mię­śni przed zabie­ga­mi kine­zy­te­ra­peu­tycz­ny­mi lub masażem
— filtr nie­bie­ski – dzia­ła prze­ciw­bó­lo­wo i uspo­ka­ja­ją­co. Sto­su­je się w ner­wo­bó­lach, sta­nach poura­zo­wych, przeczulicy.
- Lase­ro­te­ra­pia
Zabieg z zakre­su świa­tło­lecz­nic­twa emi­tu­ją­cy elek­tro­ma­gne­tycz­ną wiąz­kę świa­tła śred­niej mocy (400 — 500 mW, 800nm) oraz dużej mocy (3000 mW, 900nm). Isto­ta oddzia­ły­wa­nia pod­czer­wo­ne­go pro­mie­nio­wa­nia lase­ro­we­go pole­ga na dopro­wa­dze­niu ener­gii o pod­wyż­szo­nym natę­że­niu do tka­nek poło­żo­nych w głę­bi orga­ni­zmu człowieka.
Laser sto­su­je­my – w cho­ro­bie zwy­rod­nie­nio­wej, w dnie mocza­no­wej, w prze­wle­kłych i podo­strych sta­nach zapal­nych tka­nek mięk­kich, trud­no goją­cych się ranach, w mię­śnio­bó­lach, w ner­wo­bó­lach, obrzę­kach , przy osto­dze pię­to­wej, , pora­że­niu ner­wu twarzowego.
— Kolo­ro­te­ra­pia – LAMPA QLIGHT – emi­tu­je świa­tło o dłu­go­ści fali 385 – 1700 nm, lam­pa wypo­sa­żo­na w fil­try polaryzacyjne.

EFEKTY BIOLOGICZNE:

- popra­wa mikrokrążenia

- przy­spie­sze­nie meta­bo­li­zmu komórkowego

- sty­mu­la­cja natu­ral­nych pro­ce­sów regeneracyjnych

- łago­dze­nie bólu

- dzia­ła­nie antydepresyjne

STOSUJEMY w: lecze­niu ran poope­ra­cyj­nych, poura­zo­wych, opa­rze­niach, odle­ży­nach, owrzo­dze­niach pod­udzi, bólach mię­śnio­wych, łusz­czy­cy, ato­po­wym zapa­le­niu skó­ry, depre­sji, zabu­rze­niach snu.

 Okład Fan­go

Masa para­fan­go N  to ide­al­na mie­szan­ka uzdra­wia­ją­ce­go efek­tu zie­mi wul­ka­nicz­nej z regio­nu Eifel, z szyb­ką i łatwą apli­ka­cją para­fi­ny. Dłu­gie utrzy­my­wa­nie tem­pe­ra­tu­ry I szyb­kie prze­wod­nic­two ciepl­ne gwa­ran­tu­ją sku­tecz­ny zabieg ter­micz­ny. Moż­li­wość wie­lo­krot­ne­go uży­cia tej samej mie­szan­ki po ponow­nym pod­grza­niu spra­wia, że jest to eko­no­micz­ny zabieg.

Wska­za­nia:
— cho­ro­by reu­ma­tycz­ne rów­nież o cha­rak­te­rze zapal­nym i degeneracyjnym,
— prze­wle­kłe sta­ny zapalne.
Krio­te­ra­pia miejscowa

Krio­te­ra­pia miej­sco­wa — zabieg z zakre­su ter­mo­te­ra­pii pole­ga­ją­cy na obni­że­niu tem­pe­ra­tu­ry tka­nek poprzez miej­sco­we schło­dze­nie cia­ła stru­mie­niem par azo­tu o tem­pe­ra­tu­rze od -100 do -180°C

Sto­su­je­my w:
— cho­ro­bach reumatycznych
— zespo­le bole­sne­go barku
— dyskopatii
— zapa­le­niu oko­ło­sta­wo­wym ścię­gien, toreb­ki stawowej
— mikro­ura­zach, stłuczeniach
— nade­rwa­niach ścię­gien i więzadeł
— jako odno­wa biologiczna
Dzia­ła­nie krio­te­ra­pii: prze­ciw­bó­lo­we, prze­ciw­za­pal­ne, prze­ciw­o­brzę­ko­we, obni­że­nie napię­cia mięśni.

KINEZYTERAPIA:

Ćwi­cze­nia bier­ne – sto­so­wa­ne przy bra­ku lub nad­mier­nym defi­cy­cie napię­cia mięśniowego.

Głów­nym celem ćwi­czeń bier­nych jest zamia­na ruchu bier­ne­go na czynny.
Ćwi­cze­nia bier­ne wyko­rzy­sty­wa­ne są do utrzy­ma­nia spraw­no­ści mię­śni, wią­za­deł, sta­wów. Opóż­nia­ją pro­ces zmian dege­ne­ra­cyj­nych wyni­ka­ją­cych z pro­ce­su pato­lo­gicz­ne­go. Wspo­ma­ga­ją odży­wia­nie mię­śni, tore­bek sta­wo­wych, skó­ry, poma­ga­ją w utrzy­ma­niu pra­wi­dło­wej dłu­go­ści i ela­stycz­no­ści mię­śni, zapo­bie­ga­ją zesztyw­nie­niom stawowym
Sto­su­je­my je w: pora­że­niach i nie­do­wła­dach mię­śni szkie­le­to­wych, napię­ciu spa­stycz­nym, przy złej tro­fi­ce tka­nek miękkich
Ćwi­cze­nia czyn­no-bier­ne –
opar­te są o wła­sną siłę uspraw­nia­ne­go a siła zewnętrz­na ma tu jedy­nie cha­rak­ter wspomagający.

W ćwi­cze­niach tych ruch pro­wa­dzo­ny jest bier­nie a zada­nie któ­re się sta­wia Pacjen­to­wi, jest czyn­ne roz­luź­nie­nie mię­śni w tej czę­ści narzą­du, któ­ra jest ćwiczona.

Efek­tem bio­lo­gicz­nym jest: zwięk­sze­nie zakre­su ruchu, roz­bi­cie napię­cia mię­śnio­we­go, wzmoc­nie­nie mię­śni sła­bych, utrwa­le­nie pamię­ci wzor­ców pierwotnych.
Ćwi­cze­nia samo wspo­ma­ga­ne –
to ćwi­cze­nia , któ­re mają na celu utrzy­ma­nie odpo­wied­nie­go zakre­su ruchu w sta­wach, uzy­ska­nie roz­luź­nie­nia nad­mier­nie napię­tych mię­śni zapo­bie­ga­nie nega­tyw­nym skut­kom d dłu­go­trwa­łe­go unieruchomienia
Ćwi­cze­nia czyn­ne w odcią­że­niu –
war­tość tych ćwi­czeń pole­ga na moż­li­wo­ści wyko­na­nia ruchu przy sła­bych mięśniach.
Dzię­ki wyłą­cze­niu siły cią­że­nia stwo­rzo­ne zosta­ją lep­sze warun­ki akty­wi­zo­wa­nia chorego.

Ćwi­cze­nia te pozwa­la­ją na utrzy­ma­nie natu­ral­nej ela­stycz­no­ści, co zapo­bie­ga przykurczom.
Celem ćwi­czeń jest wzmoc­nie­nie siły do war­to­ści umoż­li­wia­ją­cej swo­bod­ne poru­sza­nie koń­czy­ną lub jej częścią.
Ćwi­cze­nia czyn­ne wol­ne –
są to ćwi­cze­nia za pomo­cą któ­rych osła­bio­ne zespo­ły mię­śnio­we prze­pro­wa­dza się od ćwi­czeń czyn­nych w odcią­że­niu do ćwi­czeń z daw­ko­wa­nym oporem.
Naj­czę­ściej sto­so­wa­ne u osób star­szych, gdyż nie sta­no­wią duże­go obcią­że­nia wysił­ko­we­go dla ćwi­czą­cych. Zwięk­sza­ją zakres i pre­cy­zję ruchów.
Ćwi­cze­nia czyn­ne opo­ro­we –
to ćwi­cze­nia sto­so­wa­ne w celu zwięk­sze­nia siły mię­śnio­wej, w któ­rych siła mię­śnio­wa z róż­nych przy­czyn jest osłabiona.

WSKAZANIA: zmniej­sze­nie zani­ków mię­śnio­wych powsta­łych w wyni­ku unie­ru­cho­mie­nia, uzy­ska­nie kom­pen­sa­cyj­nych przy­ro­stów siły, popra­wa wytrzy­ma­ło­ści ćwi­czo­nych mięśni
Ćwi­cze­nia pro­wa­dzo­ne –
ćwi­cze­nia indy­wi­du­al­ne, dosto­so­wa­ne do moż­li­wo­ści pacjenta
Wyciąg mecha­nicz­ny krę­go­słu­pa: lędź­wio­we­go, szyjnego

WYCIĄG OSIOWY – to for­ma bier­ne­go oddzia­ły­wa­nia na tkan­ki, pole­ga­ją­ca na sto­so­wa­niu siły zewnętrz­nej dzia­ła­ją­cej w okre­ślo­nym prze­dzia­le czasu.

ZASTOSOWANIE: wska­za­ne w przy­pad­ku zespo­łów bólo­wych, rwy kul­szo­wej, rwy ramiennej

Wycią­gi sto­so­wa­ne są w celu odcią­że­nia powierzch­ni sta­wo­wych w kręgosłupie.
Ich efek­tem bio­lo­gicz­nym jest:

- zwięk­sze­nie spraw­no­ści statodynamicznej

- roz­luź­nie­nie tkanek

- zwięk­sze­nie prze­strze­ni mię­dzy­kost­nych i odbar­cze­nie uci­śnię­tych ner­wów i naczyń,

- dzia­ła­nie przeciwbólowe


Trak­cje ręcz­ne kręgosłupa
Ćwi­cze­nia na przyrządach:
— Rotor
– rower reha­bi­li­ta­cyj­ny, to przy­rząd do reha­bi­li­ta­cji osób z dys­funk­cja­mi koń­czyn gór­nych i dolnych.

ZASTOSOWANIE: popra­wa kon­dy­cji fizycz­nej, mode­lo­wa­nie syl­wet­ki, poma­ga zrzu­cić nad­miar wagi, zwięk­sza pojem­ność płuc, wspo­ma­ga ser­ce i układ krą­że­nia, roz­ła­do­wu­je napię­cie i stres
- Bież­nia – to sprzęt umoż­li­wia­ją­cy bada­nie indy­wi­du­al­ne, naukę i popra­wę chodu.

WSKAZANIA: podej­rze­nie cho­ro­by nie­do­krwien­nej ser­ca, dia­gno­sty­ka tej cho­ro­by, oce­na wydol­no­ści fizycz­nej, oce­na sku­tecz­no­ści lecze­nia far­ma­ko­lo­gicz­ne­go cho­ro­by nie­do­krwien­nej ser­ca, po ura­zach orto­pe­dycz­nych, po ura­zach neurologicznych
- Szy­na bier­ne­go ruchu dla koń­czy­ny gór­nej i dla koń­czy­ny dol­nej (CPM) – sto­so­wa­na jest do ćwi­czeń sta­wu bio­dro­we­go, kola­no­we­go, sko­ko­we­go, bar­ko­we­go, łok­cio­we­go, posia­da moż­li­wość regu­la­cji pręd­ko­ści, zakre­su ruchu

ZASTOSOWANIE: zwięk­sza zakres ruchu w ćwi­czo­nych sta­wach, ogra­ni­cza powsta­wa­nie wysię­ków po zabie­gach ope­ra­cyj­nych, umoż­li­wia fizjo­lo­gicz­ny zakres ruchu.

Masaż ręcz­ny – jest to masaż suchy, pole­ga­ją­cy na sprę­ży­stym odkształ­ca­niu tkan­ki skór­nej, łącz­nej i mię­śnio­wej naprze­mien­ny­mi rucha­mi wyko­ny­wa­ny­mi ręką fizjoterapeuty.

Efek­ty biologiczne:
— pobu­dze­nie fizjo­lo­gicz­nych funk­cji skóry
— uspraw­nie­nie prze­pły­wu krwi i limfy
— popra­wa odży­wie­nia i ukrwie­nia tkanek
— przy­spie­sze­nie prze­mia­ny materii
— nor­ma­li­za­cja napię­cia mięśniowego
— uśmie­rze­nie bólu
— ogól­ne odprę­że­nie fizycz­ne i psychiczne
Masaż lim­fa­tycz­ny – pneu­ma­tycz­ny BOA

Masaż lim­fa­tycz­ny BOA — pole­ga na wyko­rzy­sta­niu meto­dy pre­so­te­ra­pii uci­sko­wej tj. sekwen­cyj­ne­go masa­żu uci­sko­we­go i dre­na­żu lim­fa­tycz­ne­go w uspraw­nia­niu krą­że­nia chłon­ki w ukła­dzie limfatycznym.

Masaż wibra­cyj­ny

Zabieg suchy wyko­ny­wa­ny za pomo­cą spe­cjal­ne­go apa­ra­tu, przez któ­ry prze­pły­wa woda wytwa­rza­ją­ca drga­nia mem­bra­ny w apli­ka­to­rze. Apa­rat Aqu­avi­bron emi­tu­je dra­nia o czę­sto­tli­wo­ści od 30 do 3000 Hz.

Masaż wibra­cyj­ny jest wyko­ny­wa­ny przy pomo­cy róż­ne­go kształ­tu i rodza­ju gumo­wych mem­bran. Drga­nia mem­bra­ny dzia­ła­ją łagod­nie na recep­to­ry ner­wo­we znaj­du­ją­ce się w obsza­rze dzia­ła­nia, powo­du­jąc zmniej­sze­nie bólu w tej stre­fie, w stre­fach nie­do­krwio­nych wpły­wa­jąc korzyst­nie na pro­ces odży­wia­nia tych tka­nek. Na dro­dze odru­cho­wej wystę­pu­ją korzyst­ne zmia­ny w ośrod­ko­wym ukła­dzie ner­wo­wym, dając uczu­cie odprę­że­nia, zmniej­sze­nie bólu i lep­szej spraw­no­ści ruchowej.

 Efek­ty biologiczne:
— pobu­dze­nie fizjo­lo­gicz­nych funk­cji skóry
— uspraw­nie­nie prze­pły­wu krwi i limfy
— popra­wa odży­wie­nia i ukrwie­nia tkanek
— przy­spie­sze­nie prze­mia­ny materii
— nor­ma­li­za­cja napię­cia mięśniowego
— uśmie­rze­nie bólu
— ogól­ne odprę­że­nie fizycz­ne i psychiczne
Masaż pod­wod­ny

Masaż pod­wod­ny - zabieg z zakre­su hydro­te­ra­pii, wyko­ny­wa­ny w for­mie masa­żu auto­ma­tycz­ne­go w wan­nach, w któ­rych na pacjen­ta zanu­rzo­ne­go w wodzie kie­ro­wa­ne są z dysz stru­mie­nie wody o ciśnie­niu — 250 kPa i tem­pe­ra­tu­rze od 34oC do 36oC.

Masaż pod­wod­ny zwięk­sza ukrwie­nie, a dzię­ki temu dotle­nia i odży­wia tkan­ki orga­ni­zmu. Siła i inten­syw­ność masa­żu wod­ne­go są zde­cy­do­wa­nie więk­sze niż masa­żu kla­sycz­ne­go. Ten rodzaj zabie­gu ma na celu mak­sy­mal­ne roz­luź­nie­nie mięśni.


HYDROTERAPIA:
— Basen rehabilitacyjny

Ćwi­cze­nia w wodzie wyko­rzy­stu­ją natu­ral­ne zale­ty śro­do­wi­ska wodnego:

  • ciśnie­nie wody (ciśnie­nie hydro­sta­tycz­ne wody)
  • opór wody
  • gęstość wody
  • tem­pe­ra­tu­rę wody

Ćwi­cząc w wodzie:

  • odcią­ża­my układ stawowo-kostny
  • wzmac­nia­my układ mięśniowy
  • pod­da­je­my cia­ło hydro­ma­sa­żo­wi likwi­du­jąc cellulit
  • zwięk­sza­my rucho­mość klat­ki pier­sio­wej, wzmac­nia­jąc mię­śnie odde­cho­we (cia­ło zanu­rzo­ne w wodzie pod­da­ne jest ciśnie­niu, któ­re zwięk­sza rucho­mość klat­ki pier­sio­wej, w wyni­ku pogłę­bio­ne­go wyde­chu i opo­rze sta­wia­nym przy wdechu)
  • roz­luź­nia­my mię­śnie głę­bo­kie odpo­wie­dzial­ne za posta­wę cia­ła, któ­re przez więk­szą część dnia są napięte
  • har­tu­je­my organizm

- Masaż wiro­wy koń­czyn gór­nych – jest to masaż mecha­nicz­ny wyko­ny­wa­ny za pomo­cą ukła­du dysz kie­run­ko­wych wytwa­rza­ją­cych stru­mień woy o pod­wyż­szo­nym ciśnie­niu pod­czas kąpie­li w wan­nie zabiegowej.

Efek­ty biologiczne:
— pobu­dze­nie fizjo­lo­gicz­nych funk­cji skóry
— uspraw­nie­nie prze­pły­wu krwi i limfy
— popra­wa odży­wie­nia i ukrwie­nia tkanek
— przy­spie­sze­nie prze­mia­ny materii
— nor­ma­li­za­cja napię­cia mięśniowego
— uśmie­rze­nie bólu
— ogól­ne odprę­że­nie fizycz­ne i psychiczne
Sto­so­wa­ny w : zabu­rze­niach czyn­no­ści mię­śni i sta­wów w następ­stwie cho­rób, ura­zów lub prze­by­tych ope­ra­cji, zabu­rze­niach prze­wod­nic­twa ner­wo­wo-mię­śnio­we­go, zabu­rze­niach krą­że­nia i prze­mia­ny mate­rii, obrzękach.